Tylko 5% osób stosujących diety odchudzające jest w stanie utrzymać osiągniętą wagę po roku od zakończenia odchudzania. Dlaczego dzieje się tak, że często „pot, krew i łzy” czyli odchudzanie z dietą, nie przynosi w dłuższej perspektywie czasu pożądanych efektów, a często kończy się efektem jo-jo i poczuciem winy?
Najważniejszą przyczyną porażek jest fakt, że ludzie bardzo często nie przejadają się z głodu, tylko z powodu swoich emocji. Jedzą, żeby poprawić sobie humor, zrelaksować się, dodać siły i animuszu. Często też jedzenie chwilowo „pomaga” w obniżonym nastroju, lęku czy złości. Dla większości osób chronicznie przejadających się jedzenie jest najważniejszym sposobem na poprawę swojego samopoczucie i radzenie sobie z emocjami.
Przejście na dietę, nawet zakończone sukcesem w postaci zrzuconych kilogramów, nie rozwiązuje problemów emocjonalnych i ludzie po pewnym czasie wracają do objadania się, ponieważ nie mają innych sposobów na poprawę samopoczucia. Nadmierne jedzenie wywołuje u nich poczucie winy i bezradności, są źli na siebie, co w efekcie powoduje jeszcze większe
objadanie się.
Rozwiązaniem jest tylko wieloaspektowe leczenie otyłości czy nadwagi, praca z psychodietetykiem bądź psychologiem w celu zrozumienia, co „załatwiamy” za pomocą jedzenia i nauka, jak radzić sobie z emocjami w inny sposób. Dzięki temu nie ma już potrzeby przejadania się, człowiek powoli wraca do normalnego jedzenia (słuchając swojego organizmu), chudnięcie odbywa się w sposób naturalny, a szczupła sylwetka pozostaje z nami na długo.
